You are currently viewing Uszkodzenie Hill-Sachsa – objawy, leczenie i rehabilitacja | Fizjoterapeuta Gliwice
Uszkodzenie Hill-Sachsa jest częstym następstwem przedniego zwichnięcia barku i może zwiększać ryzyko przewlekłej niestabilności stawu ramiennego.

Uszkodzenie Hill-Sachsa – objawy, leczenie i rehabilitacja | Fizjoterapeuta Gliwice

Uszkodzenie Hill-Sachsa – objawy, leczenie i rehabilitacja

Najważniejsze informacje w 30 sekund

✔ Uszkodzenie Hill-Sachsa to ubytek kostny w tylno-bocznej części głowy kości ramiennej powstający najczęściej podczas przedniego zwichnięcia barku.

✔ Samo uszkodzenie może nie powodować dolegliwości, jednak większe ubytki zwiększają ryzyko nawracającej niestabilności barku.

✔ Najczęściej współistnieje z uszkodzeniem Bankarta, dlatego oba urazy są oceniane jednocześnie podczas diagnostyki barku. (PubMed)

✔ Diagnostyka obejmuje badanie funkcjonalne, RTG, tomografię komputerową oraz rezonans magnetyczny.

✔ Leczenie zależy od wielkości ubytku kostnego, stabilności barku oraz poziomu aktywności pacjenta.

Uszkodzenie Hill-Sachsa barku – objawy, diagnostyka, leczenie i rehabilitacja po zwichnięciu barku.
Uszkodzenie Hill-Sachsa jest częstym następstwem przedniego zwichnięcia barku i może zwiększać ryzyko przewlekłej niestabilności stawu ramiennego.

Uszkodzenie Hill-Sachsa – rehabilitacja barku | NoToFizjo

Spis treści

  1. Czym jest uszkodzenie Hill-Sachsa?
  2. Jak powstaje?
  3. Rodzaje uszkodzeń Hill-Sachsa
  4. Objawy
  5. Kto jest najbardziej narażony?
  6. Diagnostyka
  7. Leczenie
  8. Rehabilitacja
  9. Najczęstsze błędy pacjentów
  10. Co mówi fizjoterapeuta?
  11. Co mówią badania?
  12. FAQ
  13. Powiązane artykuły

Czym jest uszkodzenie Hill-Sachsa?

Uszkodzenie Hill-Sachsa jest charakterystycznym urazem kostnym barku, który powstaje w wyniku przedniego zwichnięcia stawu ramiennego.

Podczas zwichnięcia głowa kości ramiennej z dużą siłą uderza o przedni brzeg panewki łopatki. W efekcie dochodzi do powstania wgłobienia (impakcji) w tylno-bocznej części głowy kości ramiennej. To właśnie ten ubytek kostny określa się mianem uszkodzenia Hill-Sachsa.

Samo uszkodzenie nie jest złamaniem w klasycznym rozumieniu. Jest to trwała deformacja powierzchni stawowej, która może zaburzać biomechanikę barku i zwiększać ryzyko kolejnych zwichnięć, zwłaszcza gdy współistnieje z uszkodzeniem Bankarta. (Arthroscopy Journals)

Jak powstaje uszkodzenie Hill-Sachsa?

Najczęściej dochodzi do niego podczas przedniego zwichnięcia barku.

Typowy mechanizm urazu obejmuje:

  • upadek na wyprostowaną kończynę górną,
  • urazy sportowe,
  • sporty kontaktowe,
  • wypadki komunikacyjne,
  • gwałtowne odwiedzenie oraz rotację zewnętrzną barku.

W chwili zwichnięcia głowa kości ramiennej przemieszcza się do przodu i uderza o przedni brzeg panewki, powodując charakterystyczny ubytek kostny.

Im większa energia urazu oraz liczba kolejnych zwichnięć, tym większe ryzyko rozwoju rozległego uszkodzenia Hill-Sachsa.

Dlaczego uszkodzenie Hill-Sachsa jest tak ważne?

Jeszcze kilkanaście lat temu uważano je jedynie za „ślad po zwichnięciu”.

Obecnie wiadomo, że wielkość oraz położenie ubytku kostnego mają ogromne znaczenie dla dalszego leczenia barku.

Duże uszkodzenie Hill-Sachsa może:

  • zwiększać ryzyko kolejnych zwichnięć,
  • pogarszać stabilność barku,
  • wpływać na wyniki leczenia operacyjnego,
  • wymagać zastosowania dodatkowych procedur operacyjnych (np. remplissage) u wybranych pacjentów. (PubMed Central (PMC))

Rodzaje uszkodzenia Hill-Sachsa

W praktyce klinicznej bierze się pod uwagę nie tylko wielkość ubytku, ale również jego zachowanie względem panewki.

Najczęściej wyróżnia się:

Małe uszkodzenie Hill-Sachsa

  • niewielki ubytek kostny,
  • zwykle nie powoduje objawów,
  • często leczony zachowawczo.

Średnie uszkodzenie Hill-Sachsa

  • może wpływać na stabilność barku,
  • wymaga dokładnej diagnostyki,
  • decyzja o leczeniu zależy od współistniejących uszkodzeń.

Duże uszkodzenie Hill-Sachsa

  • znacząco zwiększa ryzyko nawrotów,
  • często współistnieje z dużym uszkodzeniem Bankarta,
  • może wymagać leczenia operacyjnego.

On-track i Off-track – nowoczesna ocena uszkodzenia

Coraz częściej lekarze oceniają nie tylko wielkość ubytku, ale również to, czy pozostaje on on-track czy off-track względem toru ruchu głowy kości ramiennej.

Uszkodzenia off-track wiążą się z istotnie większym ryzykiem nawrotu niestabilności po leczeniu operacyjnym niż uszkodzenia on-track, dlatego ta klasyfikacja ma duże znaczenie przy planowaniu terapii. (PubMed)

Objawy uszkodzenia Hill-Sachsa

Samo uszkodzenie nie zawsze daje charakterystyczne objawy.

Najczęściej pacjenci zgłaszają:

  • ból barku po zwichnięciu,
  • uczucie niestabilności barku,
  • przeskakiwanie podczas ruchu,
  • ograniczenie aktywności sportowej,
  • obawę przed uniesieniem ręki,
  • nawracające zwichnięcia barku,
  • osłabienie barku podczas ruchów ponad głową.

Bardzo często objawy wynikają nie tylko z samego ubytku kostnego, ale również z towarzyszącego uszkodzenia obrąbka stawowego, więzadeł lub stożka rotatorów.

Z czym można pomylić uszkodzenie Hill-Sachsa?

Objawy mogą przypominać inne schorzenia barku, dlatego diagnostyka różnicowa jest niezwykle ważna.

Przeczytaj również:

Kto jest najbardziej narażony na uszkodzenie Hill-Sachsa?

Uszkodzenie Hill-Sachsa barku najczęściej rozwija się jako następstwo przedniego zwichnięcia barku. Ryzyko jego wystąpienia jest szczególnie wysokie u osób młodych oraz aktywnych fizycznie, ponieważ urazy te powstają zazwyczaj podczas działania dużych sił na staw ramienny.

Najbardziej narażeni są:

  • osoby w wieku 15–35 lat,
  • zawodnicy sportów kontaktowych,
  • siatkarze,
  • piłkarze ręczni,
  • koszykarze,
  • judocy,
  • zawodnicy MMA,
  • wspinacze,
  • narciarze,
  • osoby wykonujące trening siłowy,
  • pacjenci po pierwszym przednim zwichnięciu barku,
  • osoby z nawracającą niestabilnością barku.

Im większa liczba przebytych zwichnięć barku, tym większe ryzyko powiększania się ubytku kostnego głowy kości ramiennej oraz rozwoju przewlekłej niestabilności barku. (PubMed Central (PMC))

Diagnostyka uszkodzenia Hill-Sachsa

Uszkodzenie Hill-Sachsa barku – objawy, diagnostyka, leczenie i rehabilitacja po zwichnięciu barku.

Prawidłowa diagnostyka uszkodzenia Hill-Sachsa wymaga nie tylko wykonania badań obrazowych, ale również dokładnego badania funkcjonalnego barku.

Nowoczesna diagnostyka obejmuje:

  • szczegółowy wywiad,
  • badanie funkcjonalne,
  • testy niestabilności barku,
  • RTG,
  • tomografię komputerową,
  • rezonans magnetyczny,
  • ocenę uszkodzeń współistniejących.

Bardzo często uszkodzenie Hill-Sachsa współistnieje z uszkodzeniem Bankarta, dlatego oba urazy powinny być oceniane jednocześnie. Określa się je mianem uszkodzeń dwubiegunowych (bipolar lesions). (PubMed Central (PMC))

Wywiad z pacjentem

Podczas rozmowy fizjoterapeuta lub ortopeda zwraca uwagę przede wszystkim na:

  • mechanizm urazu,
  • liczbę przebytych zwichnięć barku,
  • kierunek zwichnięcia,
  • występowanie uczucia niestabilności,
  • ograniczenia aktywności sportowej,
  • ból barku po zwichnięciu,
  • przeskakiwanie barku,
  • wcześniejsze leczenie operacyjne.

Pacjenci bardzo często mówią:

„Od czasu zwichnięcia bark nie daje mi poczucia bezpieczeństwa.”

„Boję się rzucić piłką.”

„Mam wrażenie, że bark znowu wyskoczy.”

Takie informacje już na początku sugerują możliwość współistnienia niestabilności barku oraz uszkodzenia obrąbka stawowego.

Badanie funkcjonalne barku

Badanie funkcjonalne pozwala ocenić nie tylko zakres ruchu, ale również jakość stabilizacji dynamicznej barku.

Oceniamy między innymi:

  • zakres ruchu,
  • stabilność barku,
  • ustawienie łopatki,
  • funkcję stożka rotatorów,
  • siłę mięśnia naramiennego,
  • kontrolę nerwowo-mięśniową,
  • wzorce ruchowe kończyny górnej.

Samo uszkodzenie Hill-Sachsa rzadko jest jedyną przyczyną dolegliwości. Bardzo często współistnieje z uszkodzeniem obrąbka barku, uszkodzeniem Bankarta lub przeciążeniem stożka rotatorów.

Testy kliniczne

Do oceny niestabilności barku wykorzystuje się kilka sprawdzonych testów.

TestCo ocenia?Dodatni wynik
Apprehension TestPrzednią niestabilność barkuUczucie zagrożenia zwichnięciem
Relocation TestPotwierdzenie niestabilnościUstąpienie objawów po stabilizacji
Surprise TestNiestabilność przedniąNagły ból lub obawa po zwolnieniu stabilizacji
Load and Shift TestPrzemieszczanie głowy kości ramiennejNadmierna ruchomość
Drawer TestStabilność barkuNadmierny przesuw głowy kości ramiennej

Należy pamiętać, że dodatnie testy nie potwierdzają samego uszkodzenia Hill-Sachsa. Wskazują natomiast na obecność niestabilności, która często współistnieje z tym ubytkiem kostnym.

Badania obrazowe

Badania obrazowe mają kluczowe znaczenie przy planowaniu leczenia uszkodzenia Hill-Sachsa.

Najczęściej wykonuje się:

  • RTG barku,
  • tomografię komputerową (TK),
  • rezonans magnetyczny (MRI),
  • rezonans z oceną obrąbka,
  • badania 3D TK przy planowaniu leczenia operacyjnego.

Kiedy wykonuje się tomografię komputerową?

Tomografia komputerowa pozostaje jednym z najlepszych badań do oceny:

  • wielkości ubytku kostnego,
  • głębokości uszkodzenia,
  • położenia uszkodzenia,
  • utraty kości panewki,
  • planowania leczenia operacyjnego.

Dzięki rekonstrukcjom 3D możliwa jest bardzo dokładna ocena zarówno głowy kości ramiennej, jak i panewki łopatki.

MRI czy tomografia?

To jedno z najczęściej zadawanych pytań.

BadanieNajlepiej ocenia
RTGŚwieże zwichnięcie i duże ubytki kostne
MRIObrąbek stawowy, więzadła, stożek rotatorów
TKWielkość uszkodzenia Hill-Sachsa i ubytki kostne
MR artrografiaObrąbek stawowy oraz uszkodzenie Bankarta

Najczęściej oba badania wzajemnie się uzupełniają.

Czym różni się Hill-Sachs od Bankarta?

To jedno z pytań, które pacjenci wpisują najczęściej do wyszukiwarki Google.

UszkodzenieDotyczyNajczęstsza przyczyna
Hill-SachsGłowy kości ramiennejUderzenie głowy kości ramiennej o panewkę podczas zwichnięcia
BankartObrąbka stawowegoOderwanie obrąbka od panewki
SLAPGórnej części obrąbkaPrzeciążenia lub urazy sportowe

Najprościej można to zapamiętać:

  • Hill-Sachs = kość
  • Bankart = obrąbek
  • SLAP = górna część obrąbka

Leczenie uszkodzenia Hill-Sachsa

Leczenie uszkodzenia Hill-Sachsa zależy od kilku czynników:

  • wielkości ubytku,
  • liczby zwichnięć barku,
  • wieku pacjenta,
  • poziomu aktywności sportowej,
  • obecności uszkodzenia Bankarta,
  • oceny on-track/off-track.

Nie każdy ubytek kostny wymaga leczenia operacyjnego.

Leczenie zachowawcze

W przypadku niewielkich uszkodzeń oraz stabilnego barku podstawą postępowania jest rehabilitacja uszkodzenia Hill-Sachsa.

Program obejmuje:

  • zmniejszenie bólu,
  • odbudowę stabilizacji barku,
  • trening stożka rotatorów,
  • poprawę pracy łopatki,
  • ćwiczenia propriocepcji,
  • kontrolę nerwowo-mięśniową.

Leczenie operacyjne

Operację rozważa się przede wszystkim wtedy, gdy:

  • dochodzi do nawracających zwichnięć,
  • ubytek kostny jest znaczny,
  • występuje uszkodzenie typu off-track,
  • współistnieje duże uszkodzenie Bankarta,
  • rehabilitacja nie przyniosła poprawy.

W zależności od rodzaju uszkodzenia mogą być stosowane różne procedury chirurgiczne, takie jak rekonstrukcja obrąbka, procedura remplissage lub zabiegi odtwarzające ubytki kostne. Dobór metody zależy od wielkości ubytku kostnego oraz współistniejącej utraty kości panewki. (PubMed Central (PMC))

Rehabilitacja uszkodzenia Hill-Sachsa

Rehabilitacja ma na celu nie tylko zmniejszenie bólu, ale przede wszystkim odbudowę stabilności barku.

Etap I – zmniejszenie bólu

Cele terapii:

  • zmniejszenie dolegliwości,
  • ochrona uszkodzonych struktur,
  • delikatna aktywacja mięśni.

Etap II – odzyskanie ruchomości

Program obejmuje:

  • poprawę zakresu ruchu,
  • mobilizację łopatki,
  • poprawę ruchomości odcinka piersiowego,
  • naukę prawidłowych wzorców ruchowych.

Etap III – odbudowa stabilizacji

Najważniejszy etap leczenia.

Ćwiczenia obejmują:

  • stożek rotatorów,
  • mięsień naramienny,
  • mięśnie stabilizujące łopatkę,
  • propriocepcję,
  • kontrolę nerwowo-mięśniową.

Etap IV – odbudowa siły

Końcowy etap obejmuje:

  • trening funkcjonalny,
  • ćwiczenia siłowe,
  • przygotowanie do sportu,
  • przygotowanie do pracy fizycznej,
  • testy funkcjonalne przed powrotem do pełnych obciążeń.

Objaw → Co może oznaczać?

Uszkodzenie Hill-Sachsa bardzo często nie daje charakterystycznych objawów i współistnieje z innymi urazami barku. Poniższa tabela pomoże lepiej zrozumieć, co mogą oznaczać poszczególne dolegliwości.

ObjawCo może oznaczać?
Ból barku po zwichnięciuUszkodzenie Hill-Sachsa, Bankarta lub uszkodzenie obrąbka barku
Bark „ucieka” podczas ruchuPrzewlekła niestabilność barku
Nawracające zwichnięcia barkuDuży ubytek kostny Hill-Sachsa lub uszkodzenie Bankarta
Przeskakiwanie barkuUszkodzenie obrąbka stawowego barku lub niestabilność
Ból podczas rzutuUszkodzenie obrąbka, stożka rotatorów lub Hill-Sachsa
Osłabienie barkuUszkodzenie stożka rotatorów, ból lub zaburzona stabilizacja

Podobne objawy mogą występować również w przypadku innych schorzeń barku, dlatego ostateczne rozpoznanie powinno opierać się na badaniu funkcjonalnym oraz odpowiednio dobranych badaniach obrazowych.

Hill-Sachs on-track i off-track – co to oznacza?

To jedno z najczęściej spotykanych określeń w opisie rezonansu magnetycznego lub konsultacji ortopedycznej.

Brzmi skomplikowanie, ale sama idea jest stosunkowo prosta.

On-track

Uszkodzenie on-track oznacza, że ubytek kostny znajduje się w takim położeniu, iż podczas ruchu barku nie „zahacza” o przedni brzeg panewki.

W praktyce oznacza to:

  • mniejsze ryzyko kolejnego zwichnięcia,
  • większą szansę skutecznego leczenia zachowawczego,
  • lepsze rokowanie.

Off-track

Uszkodzenie off-track oznacza, że ubytek kostny podczas określonych ruchów może kontaktować się z brzegiem panewki.

Może to prowadzić do:

  • kolejnych zwichnięć,
  • utrzymującej się niestabilności barku,
  • większego ryzyka niepowodzenia samej rekonstrukcji obrąbka,
  • konieczności rozszerzenia leczenia operacyjnego.

Ocena on-track/off-track jest obecnie jednym z najważniejszych elementów planowania leczenia pacjentów z nawracającą niestabilnością barku.

Najczęstsze błędy pacjentów

W praktyce klinicznej obserwujemy powtarzające się błędy, które znacząco zwiększają ryzyko nawrotów zwichnięć oraz pogłębiania uszkodzenia Hill-Sachsa.

Najczęściej są to:

  • zakończenie leczenia po nastawieniu barku,
  • rezygnacja z rehabilitacji po zwichnięciu barku,
  • zbyt szybki powrót do treningów,
  • wykonywanie wyciskania nad głowę mimo niestabilności,
  • brak ćwiczeń stabilizacji łopatki,
  • pomijanie treningu stożka rotatorów,
  • ignorowanie uczucia „uciekania” barku,
  • powrót do sportów kontaktowych bez oceny funkcjonalnej.

Największym błędem jest traktowanie uszkodzenia Hill-Sachsa jako przypadkowego „śladu” po zwichnięciu. W rzeczywistości może ono mieć kluczowe znaczenie dla dalszego funkcjonowania barku.

Czy można trenować z uszkodzeniem Hill-Sachsa?

Tak, jednak odpowiedź zależy od:

  • wielkości ubytku kostnego,
  • stabilności barku,
  • obecności uszkodzenia Bankarta,
  • liczby przebytych zwichnięć,
  • rodzaju uprawianej dyscypliny.

W wielu przypadkach po odpowiednio prowadzonej rehabilitacji uszkodzenia Hill-Sachsa możliwy jest powrót do:

  • treningu siłowego,
  • pływania,
  • wspinaczki,
  • sportów zespołowych,
  • aktywności rekreacyjnej.

Warunkiem jest jednak:

  • brak bólu,
  • pełny zakres ruchu,
  • prawidłowa stabilizacja barku,
  • odpowiednia siła mięśniowa,
  • pozytywny wynik testów funkcjonalnych.

Kiedy zgłosić się do fizjoterapeuty, a kiedy do ortopedy?

Do fizjoterapeuty zgłoś się, gdy:

  • bark nadal boli po zwichnięciu,
  • odczuwasz niestabilność barku,
  • masz ograniczony zakres ruchu,
  • bark przeskakuje,
  • chcesz wrócić do sportu,
  • potrzebujesz indywidualnego programu rehabilitacji.

Do ortopedy zgłoś się, gdy:

  • doszło do świeżego zwichnięcia barku,
  • bark jest zdeformowany,
  • pojawia się drętwienie ręki,
  • dochodzi do kolejnych zwichnięć,
  • rezonans wykazał znaczny ubytek kostny,
  • istnieje podejrzenie konieczności leczenia operacyjnego.

Najlepsze efekty leczenia uzyskuje się dzięki ścisłej współpracy ortopedy i fizjoterapeuty.

Co mówi fizjoterapeuta?

Wielu pacjentów skupia się wyłącznie na wyniku rezonansu magnetycznego i informacji o obecności uszkodzenia Hill-Sachsa. Tymczasem sam ubytek kostny nie zawsze jest główną przyczyną dolegliwości.

Podczas diagnostyki oceniamy przede wszystkim funkcję całego kompleksu barkowego:

  • pracę stożka rotatorów,
  • ustawienie łopatki,
  • kontrolę nerwowo-mięśniową,
  • stabilizację dynamiczną,
  • zakres ruchu,
  • wzorce ruchowe.

Bardzo często odpowiednio zaplanowana rehabilitacja pozwala odzyskać dobrą funkcję barku mimo obecności niewielkiego uszkodzenia Hill-Sachsa. Naszym celem nie jest wyłącznie zmniejszenie bólu, ale przede wszystkim odbudowanie stabilności, poprawa biomechaniki oraz przygotowanie barku do bezpiecznego powrotu do codziennej aktywności i sportu.

Co mówią badania naukowe?

Współczesne badania pokazują, że o ryzyku nawrotu zwichnięcia nie decyduje wyłącznie obecność uszkodzenia Hill-Sachsa, ale przede wszystkim jego wielkość, położenie oraz współistnienie z ubytkiem kostnym panewki i uszkodzeniem Bankarta. Dlatego obecnie stosuje się ocenę on-track/off-track, która pomaga dobrać najbardziej odpowiednią metodę leczenia.

Coraz większy nacisk kładzie się również na indywidualizację rehabilitacji oraz ocenę funkcjonalną pacjenta. Powrót do aktywności sportowej powinien być oparty na odzyskaniu stabilności, siły i kontroli ruchu, a nie wyłącznie na czasie, jaki upłynął od urazu.

Kiedy zgłosić się do fizjoterapeuty?

Nie warto czekać na kolejne zwichnięcie barku.

Umów konsultację, jeśli:

  • przebyłeś zwichnięcie barku,
  • rezonans wykazał uszkodzenie Hill-Sachsa,
  • odczuwasz ból barku po zwichnięciu,
  • bark przeskakuje,
  • masz uczucie niestabilności,
  • planujesz powrót do sportu lub pracy fizycznej.

W NoToFizjo – Rodzinnym Centrum Fizjoterapii przeprowadzamy kompleksową diagnostykę funkcjonalną barku oraz przygotowujemy indywidualny program rehabilitacji dostosowany do rodzaju urazu, poziomu aktywności oraz celów pacjenta.

Pomagamy pacjentom z:

Fizjoterapeuta Zabrze
https://notofizjo.pl/fizjoterapeuta-zabrze/

Fizjoterapeuta Bytom
https://notofizjo.pl/fizjoterapeuta-bytom

Fizjoterapeuta Gliwice
https://notofizjo.pl/fizjoterapeuta-gliwice/

Podsumowanie

Uszkodzenie Hill-Sachsa jest charakterystycznym ubytkiem kostnym głowy kości ramiennej, który najczęściej powstaje podczas przedniego zwichnięcia barku. Samo jego występowanie nie zawsze oznacza konieczność leczenia operacyjnego, jednak w połączeniu z uszkodzeniem Bankarta oraz niestabilnością barku może znacząco zwiększać ryzyko kolejnych zwichnięć.

Kluczowe znaczenie ma dokładna diagnostyka, obejmująca badanie funkcjonalne, ocenę obrazową oraz analizę wielkości ubytku kostnego. Odpowiednio dobrana rehabilitacja uszkodzenia Hill-Sachsa pozwala wielu pacjentom odzyskać stabilność barku, wrócić do aktywności fizycznej i zmniejszyć ryzyko nawrotów.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czy uszkodzenie Hill-Sachsa zawsze wymaga operacji?

Nie. Wiele niewielkich uszkodzeń można skutecznie leczyć zachowawczo poprzez odpowiednio zaplanowaną rehabilitację. Decyzja o operacji zależy od wielkości ubytku, niestabilności barku oraz współistniejących uszkodzeń.

Czy uszkodzenie Hill-Sachsa boli?

Samo uszkodzenie kostne nie zawsze jest źródłem bólu. Dolegliwości często wynikają z uszkodzeń obrąbka stawowego, więzadeł lub stożka rotatorów, które towarzyszą zwichnięciu barku.

Czy mogę ćwiczyć z uszkodzeniem Hill-Sachsa?

Tak, ale program ćwiczeń powinien zostać dobrany indywidualnie przez fizjoterapeutę. Powrót do treningów powinien odbywać się stopniowo, po odzyskaniu stabilności barku.

Czy każde zwichnięcie barku powoduje uszkodzenie Hill-Sachsa?

Nie, jednak ryzyko jego wystąpienia jest wysokie, szczególnie po urazowym przednim zwichnięciu barku. Wielkość ubytku zależy od siły urazu oraz liczby kolejnych zwichnięć.

Czy uszkodzenie Hill-Sachsa może współistnieć z innymi urazami?

Tak. Najczęściej współwystępuje z uszkodzeniem Bankarta, uszkodzeniem obrąbka stawowego typu SLAP, uszkodzeniem stożka rotatorów oraz przewlekłą niestabilnością barku.

Powiązane artykuły

Jeżeli chcesz lepiej zrozumieć budowę barku, przyczyny bólu oraz mechanizmy prowadzące do urazów stawu ramiennego, przeczytaj również:

Artykuł filarowy

Pozostałe artykuły klastra

 

Tagi: , , , , , , , , , , , ,

Dodaj komentarz